przebaczenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przebaczenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpʃɛbaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ], AS[pšebačńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.-ni…akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odpuszczenie czyichś win
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) błagać o przebaczenie
synonimy:
(1.1) wybaczenie, odpuszczenie, darowanie, uniewinnienie
antonimy:
(1.1) odpłata, odwet, pomsta, rewanż, zemsta
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przebaczanie n, przebaczalność ż
czas. przebaczać ndk., przebaczyć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. przebaczać + -enie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: