prześladowca

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

prześladowca (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpʃɛɕlaˈdɔfʦ̑a], AS[pšeśladofca], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która nieustannie sprawia komuś przykrość, robi krzywdę, nęka drugą osobę
(1.2) ktoś, kto nieustannie nagabuje o coś, niepokoi czymś[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Prześladowca Janet Jackson otrzymał sądowy zakaz zbliżania się do piosenkarki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dręczyciel, gnębiciel
(1.2) grub. upierdliwiec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prześladowanie n, forma żeńska prześladowczyni ż
przym. prześladowczy
czas. prześladować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: