przełyk

przełyk (język polski)

przewód pokarmowy z zaznaczonym przełykiem (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈpʃɛwɨk], AS: [pšeu̯yk], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem, zob. też przełyk w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	przełyk	przełyki
dopełniacz	przełyku	przełyków
celownik	przełykowi	przełykom
biernik	przełyk	przełyki
narzędnik	przełykiem	przełykami
miejscownik	przełyku	przełykach
wołacz	przełyku	przełyki

przykłady:

(1.1) Głowonogi większości przypadków mają przełyk długi i cienki, otoczony mózgiem, a u niektórych gatunków rozszerzony w tylnej części w wole.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

(1.1) przewód pokarmowy

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. przełykanie n, przełknięcie n

przym. przełykowy

czas. połykać, przełykać ndk., przełknąć dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Części ciała

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) oesophagus
• baskijski: (1.1) hestegorri
• białoruski: (1.1) стрававод m
• bułgarski: (1.1) хранопровод m
• esperanto: (1.1) ezofago
• francuski: (1.1) œsophage m
• hiszpański: (1.1) esófago m
• kaszubski: (1.1) przełik m
• kataloński: (1.1) esòfag m
• litewski: (1.1) stemplė ż
• niemiecki: (1.1) Speiseröhre ż
• nowogrecki: (1.1) οισοφάγος m
• rosyjski: (1.1) пищевод m
• słowacki: (1.1) pažerák m
• turecki: (1.1) yemek borusu
• ukraiński: (1.1) стравохід m
• węgierski: (1.1) nyelőcső
• włoski: (1.1) esofago m

źródła: