prukwa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

prukwa (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈprukfa], AS[prukfa], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) posp. obraź. kobieta niesympatyczna, szczególnie starsza[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) babsztyl
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.