Przejdź do zawartości

prostracja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

prostracja (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [prɔˈstrat͡sʲja], AS: [prostracʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) psych. stan skrajnego wyczerpania psychicznego
(1.2) rel. leżenie krzyżem albo padanie na twarz jako wyraz uniżenia i głębokiego szacunku wobec Boga
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wyczerpanie psychiczne, wycieńczenie
(1.2) leżenie krzyżem, padanie na twarz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. prostratio[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „prostracja” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego, wyd. IV, Warszawa 2020.
  2. Tadeusz Bujnicki, Pozytywizm, WSiP, Warszawa 1989, s. 240.