propen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

propen (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈprɔpɛ̃n], AS[propẽn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. organiczny związek chemiczny z szeregu homologicznego alkenów, bezbarwny gaz; zob. też propen w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Propen otrzymywany jest z gazów krakingowych i w procesie pirolizy olefinowej.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) propylen
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

propen (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny lub nijaki

(1.1) chem. propen[1]
odmiana:
(1.1) en propen, propenen lub ett propen, propenet
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 870, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.