prewencja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

prewencja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[prɛˈvɛ̃nʦ̑ʲja], AS[prevncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zapobieganie czynom i zjawiskom uważanym za niepożądane
(1.2) środ. oddział policji, którego zadaniem jest zapobieganie przestępczości
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Prewencja kryminalna polega między innymi na prowadzeniu pogadanek w szkołach.
(1.2) Przyślij mi tu paru rozgarniętych chłopaków z prewencji.
składnia:
kolokacje:
(1.1) prewencja kryminalna / pożarowa • prewencja ogólna / szczególna / negatywna / pozytywna / pierwotna / wtórna
(1.2) oddział prewencji
synonimy:
(1.1) zapobieganie, profilaktyka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prewencyjność ż, prewentorium n, prewenter m, prewentor m
przym. prewencyjny, prewentoryjny, prewentywny
przysł. prewencyjnie, prewentywnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
późno łac. praeventiozapobieganie < łac. praevenirewyprzedzić, zapobiec < łac. prae- + venireprzed + przychodzić[2]
uwagi:
(1.1) słowo używane zwykle w kontekście zapobiegania przestępstwom
zob. też prewencja w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.