preteritum

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

preteritum (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
IPA[pɾəˈteːɾɪtʉm]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gram. czas przeszły
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

preteritum (język norweski (nynorsk))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) gram. czas przeszły
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

preteritum (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
[pret'e:ritum]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gram. czas przeszły[1]
odmiana:
(1.1) ett preteritum, preteritumet/preteritum, preteriter, preteriterna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 864, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.