Przejdź do zawartości

precedens

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

precedens (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) praw. wcześniejsze zdarzenie, decyzja lub przykład, który służy jako wzór lub podstawa do rozstrzygania podobnych spraw w przyszłości
odmiana:
przykłady:
(1.1) Sąd zastosował precedens z poprzedniej sprawy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. precedencja ż, precedensowość ż
przym. bezprecedensowy, precedensowy
przysł. bezprecedensowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

precedens (język czeski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) praw. precedens
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) precedent
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. precedenční
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) precedens[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. precedentný
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło „precedens” w: Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Veda, Bratysława 2004, ISBN 80-224-0750-X.
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) precedens
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: