praca każda ma zapłatę; rozkosz sromotę, utratę

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

praca każda ma zapłatę; rozkosz sromotę, utratę (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpraʦ̑a ˈkaʒda ˈma zaˈpwatɛ ˈrɔskɔʃ srɔ̃ˈmɔtɛ uˈtratɛ], AS[praca každa ma zapu̯ate roskoš srõmote utrate], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.denazal.
znaczenia:

przysłowie polskie

(1.1) każdy trud zostaje nagrodzony, a pusta rozrywkaukarana
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło praca w: Samuel Adalberg, Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, s. 430, Warszawa, Druk Emila Skiwskiego, 1889–1894.