poufałość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

poufałość (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bardzo bliskie stosunki między ludźmi[1]
(1.2) poufałe słowo, gest[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. poufalec mos, poufalenie n, spoufalenie n, spoufalanie n
czas. poufalić ndk., spoufalić dk., spoufalać ndk.
przym. poufały, spoufalony
przysł. poufale
związki frazeologiczne:
więcej poufałości niż znajomości
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło poufałość w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.