potakiwacz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

potakiwacz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpɔtaˈcivaʧ̑], AS[potaḱivač], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. lekcew. o kimś, kto nie wychyla się z własnym zdaniem i wszystkim potakuje
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nie bądź takim potakiwaczem, postaw się czasem.
(1.1) Nawet jeśli pomysł szefa jest głupi, to grono potakiwaczy uzna go za rewelacyjny.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) potakiewicz, konformista, oportunista
antonimy:
(1.1) nonkonformista
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. potakiwać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło potakiwacz w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.