porwanie

porwanie (język polski)

wymowa:

IPA: [pɔˈrvãɲɛ], AS: [porvãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu)

(1.2) rzecz. odczas. od porwać

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	porwanie	porwania
dopełniacz	porwania	porwań
celownik	porwaniu	porwaniom
biernik	porwanie	porwania
narzędnik	porwaniem	porwaniami
miejscownik	porwaniu	porwaniach
wołacz	porwanie	porwania

(1.2)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	porwanie
dopełniacz	porwania
celownik	porwaniu
biernik	porwanie
narzędnik	porwaniem
miejscownik	porwaniu
wołacz	porwanie

przykłady:

(1.1) Porwanie Heleny stało się bezpośrednią przyczyną dziesięcioletniej wojny trojańskiej.

(1.1) Przed porwaniem Georgij był śledzony przez dwa miesiące przez oficerów elitarnego zarządu wywiadu śledczego MSW, służącego do walki z przestępczością zorganizowaną.

(1.2) Pierwszy raz w życiu jechała wspaniałym automobilem, toteż, mimo wstrząśnień nieuniknionych na obmurowaniach ścieków bocznej ulicy, miała złudzenie, iż uległa porwaniu do nieba.

składnia:

kolokacje:

(1.1) porwanie samolotu • porwanie dla okupu

synonimy:

(1.1) uprowadzenie

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. porwać dk., porywać ndk.

rzecz. porywacz m, porywaczka ż, porywanie n

przym. porywczy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) kidnapping, hijacking, grab, abduction
• baskijski: (1.1) bahiketa
• czeski: (1.1) únos m
• duński: (1.1) bortførelse w, bortførsel w
• francuski: (1.1) kidnapping m
• hiszpański: (1.1) secuestro m, rapto m, abducción ż
• interlingua: (1.1) abduction
• niemiecki: (1.1) Entführung ż, Kidnapping m
• nowogrecki: (1.1) απαγωγή ż
• włoski: (1.1) rapimento m

źródła: