poplecznik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

poplecznik (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ktoś, kto kogoś popiera; zwolennik, stronnik
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) sprzymierzeniec, zausznik, adherent
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. popleczniczka ż, poplecznictwo n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: