pomruk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pomruk (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) niski, głuchy dźwięk wydawany przez człowieka, zwierzęta lub przyrodę nieożywioną
(1.2) niski, przytłumiony szmer głosu człowieka wyrażającego niezadowolenie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1) pomrukiwanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pomrukiwanie n, Mruczek mzw
czas. pomrukiwać ndk., pomruknąć dk.
wykrz. mrrr
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: