pokos
Wygląd
pokos (język polski)
[edytuj]


- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) roln. ogrod. pas, wał skoszonej roślinności, zwykle zboża lub trawy[1]; zob. też pokos w Wikipedii
- (1.2) roln. całość roślin (zboża, trawy) zebranych podczas jednych żniw lub sianokosów[2]
- (1.3) roln. czynność ścinania kosą, koszenia[1]
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pokos pokosy dopełniacz pokosu pokosów celownik pokosowi pokosom biernik pokos pokosy narzędnik pokosem pokosami miejscownik pokosie pokosach wołacz pokosie pokosy
- przykłady:
- (1.2) Gdy pokosy należycie wyschły, ułożono je w siedem wielkich kopic. I od tej chwili – aż do powtórnej kośby – dano łąkom spokój[3].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) windrow
- francuski: (1.1) andain m
- niderlandzki: (1.1) zwad
- niemiecki: (1.1) Schwade ż
- rosyjski: (1.1) валк
- rumuński: (1.1) polog
- ukraiński: (1.1) валок
- waloński: (1.1) hougne
- wilamowski: (1.1) śwota ż
- źródła:
- 1 2
Hasło „pokos” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „pokos” w: Słownik współczesnego języka polskiego, red. Bogusław Dunaj, Przegląd Reader's Digest, Warszawa 1998, ISBN 83-909366-3-1.
- ↑ Tytus Karpowicz, Bałabuszka – Złoty Lis, Wyd. Iskry, Warszawa 1958, s. 111.