pojednanie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pojednanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) akt zgody dokonany, by zażegnać trwający konflikt
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pogodzenie się, rekoncyliacja, zgoda
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pojednywanie n, jedynak mos
czas. jednać, pojednać dk., pojednywać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: