poimek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

poimek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔˈjĩmɛk], AS[poi ̯ĩmek], zjawiska fonetyczne: nazal.epenteza i ̯ 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram. nieodmienna część mowy, łącząca się z wyrazem (występująca po nim) i zmieniająca jego sens, występująca m.in. w językach ugrofińskich; zob. też poimek w Wikipedii
(1.2) daw. gram. sufiks[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. 6, s. 811, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1958–1969.