Przejdź do zawartości

poczciwy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

poczciwy (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [pɔt͡ʃʲˈt͡ɕivɨ], AS: [počʹćivy], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) życzliwy, szczery i łagodny w stosunku do ludzi, skłonny do pomagania innym
(1.2) wzbudzający życzliwe uczucia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.2) Poczciwsi mieszczanie obawiając się rozruchu i zemsty, wietrzą już spisek[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) dobroduszny[2]
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) dobry, miły, naiwny[3]
hiponimy:
(1.1) jowialny, misiowaty[3]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cześć ż, poczciwość ż, poczciwiec m, poczciwina m
przysł. poczciwie
wykrz. cześć
przym. czestny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Józek Ignacy Kraszewski, Kraków za Łoktka
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „poczciwy” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  3. 1 2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.