pobocze

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pobocze (język polski)[edytuj]

pobocze (1.1)
wymowa:
IPA[pɔˈbɔʧ̑ɛ], AS[poboče]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) skraj drogi; jej część przeznaczona do ruchu pieszych, niektórych pojazdów oraz do postojów
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Szosa posiada dwa pobocza.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  bok m , boczek m , pobocznica f , bocznica f 
przym.  poboczny
przysł.  pobocznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: