pleban

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pleban (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˈplɛbãn], AS[plebãn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. proboszcz; zob. też pleban w Wikipedii
(1.2) pot. lekcew. ksiądz katolicki
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) klecha, katabas
antonimy:
hiperonimy:
(1.1-2) ksiądz, prezbiter
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. plebania ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. plebanus, prawdopodobnie za pośrednictwem czes. pleban[1]
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: proboszcz
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 131.