plątanina

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

plątanina (język polski)[edytuj]

plątanina (1.1)
wymowa:
IPA[ˌplɔ̃ntãˈɲĩna], AS[plõntãńĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. asynch. ą  akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg
(1.2) przen.  chaotyczna zbieranina wielu elementów rzeczywistych lub niematerialnych
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Chełm był tuż przede mną, plątanina domów, ogrodów i cerkwi, osypana błyszczącą rosą świateł, piętrzyła się na tle nieba czarnymi, groźnymi konturami.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.2) plątanina myśli
synonimy:
(1.1) gmatwanina, kłębowisko, pajęczyna
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  plątanie n , splątanie n 
czas.  plątać, poplątać, splątać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. W. Reymont: Z ziemi chełmskiej