pinus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pinus (język łaciński)[edytuj]

pini (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dendr. sosna
(1.2) dendr. świerk[1]
(1.3) okręt
(1.4) pochodnia
odmiana:
(1.1-4) pin|us, ~us (deklinacja IV)
(1.3) pin|us, ~i (deklinacja II)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) gatunki Pinus aristata, Pinus banksiana, Pinus cembra, Pinus halepensis, Pinus longaeva, Pinus montana, Pinus mugo, Pinus nigra, Pinus pinaster, Pinus pinea, Pinus rotundata, Pinus strobus, Pinus sylvestris, Pinus uliginosa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Pinaceae, pinetum
przym. piniger, pinifer, pinosus
związki frazeologiczne:
etymologia:
praindoeur. *peyH-tłusty
uwagi:
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, s. 510, Sandomierz, Wydawnictwo Diecezjalne, 2013, ISBN 978-83-257-0542-8.