piesznia
piesznia (język polski)
[edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) techn. leśn. rodzaj dłuta lub siekiery[1] wykorzystywanej głównie do drążenia barci[2]; zob. też piesznia w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik piesznia piesznie dopełniacz pieszni pieszni celownik pieszni pieszniom biernik piesznię piesznie narzędnik piesznią pieszniami miejscownik pieszni pieszniach wołacz piesznio piesznie
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) narzędzie
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- według Andrzeja Bańkowskiego słowo pochodzi od prasł. *pьšьn-ja < odprzym. od prasł. *pьš-ьnъ < odczas. od prasł. *pьx-a-ti → pchać[5]
- według Władysława Sędzika późniejszą formą wyrazu jest prasł. *pěšьńa[5]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „piesznia” w: Słownik pojęciowy języka staropolskiego, kier. projektu Bożena Sieradzka-Baziur, Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk, Kraków, ISBN 978-83-64007-23-1. - ↑ Hasło „piesznia” w: Encyklopedia Leśna, Lasy Państwowe.
- ↑ Andrzej Sapkowski, Wieża Jaskółki, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ zob. też piesznia w Encyklopedii staropolskiej
- 1 2 Staropolska terminologia bartnicza (na tle porównawczym), Agata Kwaśnicka-Janowicz, Kraków 2018, strona 98
