pies pomocnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pies pomocnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpʲjɛs pɔ̃ˈmɔʦ̑ʲɲik], AS[pʹi ̯es põmocʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j 
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) kynol. pies specjalnie przeszkolony do pomocy niepełnosprawnym; zob. pies towarzyszący
odmiana:
(1.1) związek zgody,
przykłady:
(1.1) Pies pomocnik ma umiejętności pomocy właścicielowi przy poruszaniu się i utrzymaniu równowagi, ostrzeganiu o zagrożeniach, podnoszeniu i podawaniu przedmiotów, zamykaniu i otwieraniu drzwi, czy wzywania pomocy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pies opiekun
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por. pies terapeutyczny
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pies towarzyszący
źródła: