pies gończy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pies gończy (język polski)[edytuj]

pies gończy (1.1)
wymowa:
IPA[ˈpʲjɛz ˈɡɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨ], AS[pʹi ̯ez gõĩ ̯ṇčy], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.rozs. artyk.udźw. międzywyr.i → j 
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) kynol. pies wykorzystywany głównie do tropienia i pogoni za zwierzyną, posługujący się przede wszystkim węchem
odmiana:
(1.1) związek zgody,
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Rasy psów
tłumaczenia:
źródła: