pierzchać

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

pierzchać (język polski)[edit]

pronunciation:
definitions:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) książk. uciekać w popłochu[1], pośpiesznie
(1.2) przen. znikać, rozwiewać się[1]
inflection:
(1.1-2) koniugacja I
examples:
(1.1) Nieprzyjaciel pierzcha w kierunku wschodnim, pozostawiając wielu jeńców[2].
syntax:
collocations:
synonyms:
(1.1) umykać
(1.2) niknąć
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. pierzchanie n, pierzchnięcie n
czas. pierzchnąć dk.
idioms:
etymology:
notes:
translations:
sources:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło pierzchać w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Jerzy Przybylski, Marynarze w walce o niepodległość Polski (1918-1920), 1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.