pierón

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: pieron

pierón (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gw. (Śląsk Cieszyński i Zaolzie)[1][2] piorun

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) gw. (Śląsk Cieszyński i Zaolzie)[1][2] chwat, morus

wykrzyknik

(3.1) gw. (Śląsk Cieszyński i Zaolzie)[1][2] posp. jako przekleństwo
odmiana:
przykłady:
(1.1) Pierón strzelił do jedle.[1]
(2.1) To je pierón, sam dźwignył sto kilo![1]
(3.1) Pieróna kandy, to je robota![1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) gw. (Śląsk Cieszyński i Zaolzie) pieróńszczok
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pierónobici n, pieróńszczok m
czas. pierónować ndk.
przym. pieróński
przysł. pierónym, pierónowacie
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.pol.[2]; por. pieron[3]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: piorun
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Ustroń, Galeria „Na Gojach”, 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Zachodniocieszyński słownik gwarowy, Władysław Milerski, Czeski Cieszyn, Polski Związek Kulturalno-Oświatowy w Republice Czeskiej, 2009, ISBN 978-80-87281-02-4.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło pieron w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.