Przejdź do zawartości

pięćdziesiąty

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

pięćdziesiąty (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ], AS: [pʹi ̯ė̃ńʒ́ėśõnty], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.asynch. ą asynch. ę akc. pob.i  j 
znaczenia:

przymiotnik odliczebnikowy[1]

(1.1) od pięćdziesiąt
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Z okazji pięćdziesiątych urodzin złożyliśmy jubilatce najserdeczniejsze życzenia.
(1.1) Socjologowie tłumaczą, że podkradanie w zakładach pracy, nie tylko materiałów piśmiennych, ale wielu innych dóbr, występujące masowo w latach pięćdziesiątych, sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, to relikt wojennego i powojennego szabru[2].
(1.1) W pięćdziesiątej pierwszej sekundzie nagrania słychać jakieś chroboty.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pięćdziesiątka ż, pięćdziesiątak m, Pięćdziesiątnica ż
licz. pięćdziesiąt, pięćdziesięcioro
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
W klasycznej terminologii wyraz ten jest uznawany za liczebnik porządkowy[3], za traktowaniem go jako przymiotnik przemawia m.in. fakt, że odmienia się przez przypadki, liczby i rodzaje.
zobacz też: dziesiąty dwudziesty trzydziesty czterdziesty pięćdziesiąty sześćdziesiąty siedemdziesiąty osiemdziesiąty dziewięćdziesiąty setny
zobacz też: pięćdziesiąty pięćdziesiąty pierwszy pięćdziesiąty drugi pięćdziesiąty trzeci pięćdziesiąty czwarty pięćdziesiąty piąty pięćdziesiąty szósty pięćdziesiąty siódmy pięćdziesiąty ósmy pięćdziesiąty dziewiąty
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Mariusz Urbanek, Pozszywana dusza, „Polityka”, 2003, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „liczebnik porządkowy” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.