Przejdź do zawartości

perypatetyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

perypatetyk (język polski)

[edytuj]
wymowa:
podział przy przenoszeniu wyrazu: perypatetyk
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. uczeń Arystotelesa; t. komentator jego filozofii[1]
(1.2) filoz. zwolennik arystotelizmu[1]
(1.3) książk. żart. człowiek, który chodzi dookoła, rozmawiając[1]

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: perypatetyka
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Arystoteles (…) i szkoła perypatetyków ujęli filozoficznie hipotezę zaburzeń psychicznych (…) i zaważyli na późniejszej spekulacyjno-dogmatycznej rozbudowie teorii Hipokratesa[2].
(1.3) W miniaturowym lasku koło domu, dobrym na spacery perypatetyków, pani Krystyna opowiada o swoich kontaktach z Komitetem Obrony Praw Dziecka[3].
(2.1) perypatetyki i nie ma perypatetyk.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.3) wędrowiec
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. perypatetyka ż
forma żeńska perypatetyczka ż
przym. perypatetyczny, perypatetycki
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. peripatēticusgr. περῐπᾰτητῐκός (perĭpătētĭkós, „przechadzający się dookoła”)[4]gr. περῐπᾰτέω (perĭpătéō, „chodzić dookoła”) ← gr. περῐ- + πᾰτέω (perĭ-, „około-” + pătéō, „chodzić”); pierwsze poświadczenie w 1564[5]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „perypatetyk” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Antoni Kępiński, Melancholia, 1974, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. Krystyna Janda, Bożena Janicka, Gwiazdy mają czerwone pazury, 1998, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „perypatetyk” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  5. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „perypatetyk” w: Słownik polszczyzny XVI wieku. Edycja internetowa, Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, 2010–, ISBN 978-83-65573-85-8.