Przejdź do zawartości

peregrynacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

peregrynacja (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌpɛrɛɡrɨ̃ˈnat͡sʲja], AS: [peregrỹnacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. przest. długa podróż lub wędrówka
(1.2) rel. pielgrzymka do świętego miejsca
(1.3) rel. przenoszenie obiektu kultu w Kościele katolickim w celu odbycia przy jego udziale praktyk religijnych; zob. też peregrynacja w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Byłem tego właściwie pewien, trochę ich już poznałem w swoich peregrynacjach po tym kraju[2].
składnia:
kolokacje:
(1.3) peregrynacja krzyża / obrazu / relikwii
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. peregrynowanie n, peregrynant m, peregrynantka ż
czas. peregrynować ndk.
przym. peregrynacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. peregrinatio[3]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pielgrzymka
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „peregrynacja” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego, wyd. IV, Warszawa 2020.
  2. Maria Nurowska „Dwie miłości”, Wydawnictwo WAB, Warszawa 2008, ISBN 9788374144407
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „peregrynacja” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.