perbeatus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

perbeatus (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) bardzo szczęśliwy[1]
odmiana:
(1) perbeat|us, ~a, ~um (deklinacja I-II)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. beatus
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. per- + beatus
uwagi:
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 491.