perć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: percperĉ

perć (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reg. (Podhale) stroma górska ścieżka[1], zwłaszcza taka wydeptana przez kozice, a wykorzystywana przez pasterzy, rzadziej też doświadczonych turystów[2]; zob. też perć w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) A wtenczas z góry, zza turni, z leśnej perci, którędy owce rano chadzają w upłazy, dał się słyszeć ostry, męski Jaśkowy głos[4].
składnia:
kolokacje:
(1.1) Orla Perć • Sokola Perć • Perć Akademików
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ścieżka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
karpatyzm rozłączny; por. czes. pyrt', słc. prt'[5]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło perć w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Hasło perć w: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, red. Halina Zgółkowa, t. 28, s. 150, Poznań, Wydawnictwo Kurpisz, 1994-2005, ISBN 83-900203-3-5.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło perć w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Na skalnym Podhalu.
  5. Marek Stachowski, Karpatyzm leksykalny, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego”, „Prace Językoznawcze”, z. 122/2005, s. 186.