pełnoletniość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pełnoletniość (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. regulowany przepisami status prawny osoby, uzyskiwany zwykle po osiągnięciu określonego wieku; zob. też pełnoletniość w Wikipedii
(1.2) pot. posiadanie wieku 18 lat
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Osiągnięcie pełnoletniości wiąże się zazwyczaj z osiągnięciem pełnej zdolności do czynności prawnych oraz możności bycia podmiotem pewnych praw i obowiązków.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) dorosłość
antonimy:
(1.1) niepełnoletniość, małoletniość
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. pełnoletni
rzecz. pełnoletni mos, pełnoletnia ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. pełnoletni + -ość
uwagi:
(1.1) inna pisownia pełnoletność
tłumaczenia:
źródła: