pełnoletni

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pełnoletni (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) mający wiek, w którym według prawa nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) ktoś pełnoletni (1.1)
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Każdy pełnoletni polski obywatel może głosować w wyborach do parlamentu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) niepełnoletni, małoletni, nieletni[uwaga 1]
(2.1) niepełnoletni, małoletni, nieletni[uwaga 1]
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pełnoletniość ż
forma żeńska pełnoletnia
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Tylko w języku potocznym, gdyż w prawie karnym termin ten ma specyficzne znaczenie.