parnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: parník

parnik (język polski)[edytuj]

parnik (1.2)
wymowa:
IPA[ˈparʲɲik], AS[parʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) roln. kocioł z paleniskiem do gotowania na parze karmy dla zwierząt hodowlanych (ziemniaków, śruty, buraków itp.)
(1.2) bot. Disporum Salisb.[1], rodzaj roślin azjatyckich z rodziny zimowitowatych; zob. też parnik (roślina) w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. para ż, parka ż, parowiec m, parowanie n, parówka ż
czas. parować ndk., wyparować dk., odparować dk., sparować dk.
przym. parowy, parnikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Disporum w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.