Przejdź do zawartości

pantagrueliczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

pantagrueliczny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) książk. swobodnie i beztrosko korzystający z uciech i okazji życia[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rubaszny, beztroski
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pantagruelizm ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. pantagruélique[1] < od imienia tytułowej postaci powieści „Gargantua i PantagruelFrançois Rabelais'a[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. https://polish.en-academic.com/41619/pantagrueliczny