panienka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

panienka (język polski)[edytuj]

panienki (1.1)
panienka (1.2)
wymowa:
IPA[pãˈɲɛ̃nka], AS[pãńnka], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk- 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) młoda dziewczyna
(1.2) eufem. o prostytutce
(1.3) daw. córka chlebodawców[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) zob. prostytutka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Panna ż, panicz m, panna ż, zdrobn. panieneczka ż, paniusia ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
źródłosłów dla jid. פּאַניענקע (panjenke)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.