pando

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pando (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) zginać, skręcać[1]
(1.2) rozszerzać, rozciągać
(1.3) otwierać drzwi
(1.4) torować drogę
(1.5) komentować, objaśniać
(1.6) suszyć
odmiana:
(1.1) pandō, pandāre, pandāvī, pandātum (koniugacja I)
(1.2-6) pandō, pandere, pandī, passum (koniugacja III)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1)
przym. pandus
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. pandus; źródłosłów dla hiszp. pandar, hiszp. pandear, hiszp. pandeada
uwagi:
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, s. 478, Sandomierz, Wydawnictwo Diecezjalne, 2013, ISBN 978-83-257-0542-8.