panache

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

panache (język angielski)[edytuj]

wymowa:
bryt. (RP), amer.: IPA/pəˈnæʃ/ lub /pəˈnɑːʃ/, SAMPA/p@"n{S/ lub /p@"nA:S/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) polot, rozmach
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

panache (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA/pa.naʃ/ wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pióropusz, kita z piór

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp ter. trybu oznajmującego od panacher
(2.2) 3. os. lp ter. trybu oznajmującego od panacher
(2.3) 1. os. lp ter. trybu łącznego od panacher
(2.4) 3. os. lp ter. trybu łącznego od panacher
(2.5) 2. os. lp trybu rozkazującego od panacher
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. panacher
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: