palcówka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

palcówka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[palˈʦ̑ufka], AS[palcufka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. ćwiczenie palców w celu nabrania biegłości w operowaniu nimi podczas gry
(1.2) reg. śl.[1] dokument osobisty z odciskiem palca
(1.3) pot. pobudzanie narządów płciowych palcami[2]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Nauczyciel na każdej lekcji zadaje mi nową palcówkę do nauczenia się.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. palcować
przym. palcowy, palczasty
rzecz. palcowanie, palec, paluszek
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, s. 206, Katowice, Wydawnictwo KOS, 2008, ISBN 978-83-60528-54-9.
  2. Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 219, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.