palankin

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

palankin (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ozdobna lektyka z dachem i firankami[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) palanquin
  • hiszpański: (1.1) litera ż
  • sanskryt: (1.1) विमान m, शिरस्का
źródła:
  1. Anna Miodońska-Susłowska, Przy kawie i nargilach. Bajki Tunisu, Państwowy Instytut Wydawniczy.