paciuk
paciuk (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) gw. (Limanowskie) reg. (Kresy południowe, Kamieniec Podolski i Lwów) roln. wieprzek[1][2]
- (1.2) gw. (Ropczyce, Bochnia, Gdów i Tuligłowy) tucznik, świnia w okresie tuczenia[3][2]
- (1.3) gw. (Pisarzowice) świnia[2]
- (1.4) reg. (Kresy północne) zob. pacuk
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik paciuk paciuki dopełniacz paciuka paciuków celownik paciukowi paciukom biernik paciuka paciuki narzędnik paciukiem paciukami miejscownik paciuku paciukach wołacz paciuku paciuki
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) zwierzę hodowlane
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wieprzek
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: tucznik
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: świnia
- źródła:
- ↑
Hasło „paciuk” w: Zofia Kurzowa, Polszczyzna Lwowa i Kresów południowo-wschodnich do 1939 roku, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa—Kraków 1985, ISBN 83-01-04570-1, s. 213, 296, 325. - 1 2 3 Hasło „paciuk” w: Jan Karłowicz, Słownik gwar polskich, oprac. Jan Łoś, t. IV: P, Nakładem Akademii Umiejętności, Kraków 1906, s. 6.
- ↑ Hasło „paciuk” w: Władysław Paryl, Słownik gwary przesiedleńców ze wsi Tuligłowy koło Komarna, Mirosława Mieszczankowska, Katarzyna Czarnecka, Mariola Kłosiewicz-Lepianka, Janusz Rieger (red.), Wydawnictwo Lexis, Kraków 2004, ISBN 83-89425-12-2.
- ↑ Tadeusz Lehr, O mowie Polaków w Galicji wschodniej, „Język Polski” (2–3/1914), s. 50.
Kategorie:
- polski (indeks)
- Dialektyzmy polskie - Limanowa
- Regionalizmy polskie - Kresy południowe
- Regionalizmy polskie - Lwów
- Regionalizmy polskie
- Dialektyzmy polskie - ziemia biecka
- Dialektyzmy polskie - Krakowiacy wschodni
- Dialektyzmy polskie - Kresy południowe
- Dialektyzmy polskie - Krakowskie
- Regionalizmy polskie - Kresy północne