państwowość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

państwowość (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pãj̃ˈstfɔvɔɕʨ̑], AS[pãĩ ̯stfovość], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.rozs. artyk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zespół właściwości cechujących państwo; t. odrębność, niezależność państwowa
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) […] u źródeł państwowości litewskiej nie leżał konflikt etniczny, ale kontakty plemion bałtyckich i słowiańskich, których efektem była slawizacja elit litewskich w epoce średniowiecza[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. państwo n, państwowiec m, państwówka ż
przym. państwowy
przysł. państwowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Acta Baltico-Slavica, Volume 33, Zakład Norodowy imienia Ossolińskich, 2009, str. 313.