płukać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

płukać (język polski)[edytuj]

ktoś płucze (1.1) warzywa
on płucze (1.2) złoto
wymowa:
IPA[ˈpwukaʨ̑], AS[pu̯ukać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) czyścić, myć coś pod czystą, bieżącą wodą
(1.2) uzyskiwać drobiny rodzimego złota obmywając piasek wodą
odmiana:
(1.1-2) koniugacja IX
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. płukanie n, płuczka ż, płukanka ż, popłuczyna ż
czas. wypłukać dk., wypłukiwać ndk.
przym. płuczkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Dawniej pisano płókać[1].
tłumaczenia:
źródła: