pągiel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pągiel (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) smarkacz, małolat
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
z niem. Bengel
od pąka, który jeszcze się nie rozwinął[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: gówniarz
źródła:
  1. Ludwik Stomma, Słownik polskich wyzwisk, inwektyw i określeń pejoratywnych; str. 164