pączuś
pączuś (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pieszcz. osoba przy kości, z nadwagą
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pączuś pączusie dopełniacz pączusia pączusiów celownik pączusiowi pączusiom biernik pączusia pączusie narzędnik pączusiem pączusiami miejscownik pączusiu pączusiach wołacz pączusiu pączusie - (2.1) lub
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pączuś pączusie dopełniacz pączusia pączusiów celownik pączusiowi pączusiom biernik pączusia pączusie narzędnik pączusiem pączusiami miejscownik pączusiu pączusiach wołacz pączusiu pączusie przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pączuś pączusie dopełniacz pączusia pączusiów celownik pączusiowi pączusiom biernik pączuś pączusie narzędnik pączusiem pączusiami miejscownik pączusiu pączusiach wołacz pączusiu pączusie
- przykłady:
- (1.1) Nie krytykuj wyglądu córki. Nawet żart w dobrej wierze ("ty mój pączusiu") może spowodować niezadowolenie z siebie oraz doprowadzić do obsesyjnego myślenia o jedzeniu i panicznego strachu przed utyciem[1].
- (1.1) Jako dziecko zawsze byłam pączuś, ale wszyscy myśleli, że wyrosnę[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Anoreksja i bulimia, „Naj nr 34/35”, 2003, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Agnieszka Niezgoda, Małe jest ciężkie, „Polityka nr 2466”, 2004-08-21, Narodowy Korpus Języka Polskiego.