owczę

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

owczę (język polski)[edytuj]

owczę (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzad. młode owcy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Matki rozpoznają głosy owcząt.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) jagnię, jagniątko, owieczka
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) młode
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. owca ż, owczarstwo n, owczarz m, owczarczyk m, owczarka ż, owczarnia ż, owczarek m, owczarzenie n, owieczka ż
czas. owczarzyć ndk.
przym. owczy, owczarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. owca +
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: jagnię
źródła: