outsiderka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

outsiderka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta pozostająca na uboczu społeczeństwa
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) I znów charakter Żydówki postrzegany jest jako rezultat wychowania i stałej świadomości tego, że jest outsiderką, że nie należy do większości[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. autsajder m, autsajderka ż
forma męska outsider m
przym. outsiderski, autsajderski
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. outsider + -ka
uwagi:
inna pisownia: autsajderka
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: outsider
źródła:
  1. Midrasz: pismo żydowskie, nr 33, 2000