otomana

otomana (język polski)

otomana (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mebl. niska kanapa lub sofa z bocznymi wałkami i miękkim oparciem

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	otomana	otomany
dopełniacz	otomany	otoman
celownik	otomanie	otomanom
biernik	otomanę	otomany
narzędnik	otomaną	otomanami
miejscownik	otomanie	otomanach
wołacz	otomano	otomany

przykłady:

(1.1) W kącie na otomanie siedział czarny kocur.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Otomania ż, otomanka ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. ottomane, od franc. ottoman → otomański, osmański

uwagi:

(1.1) por. berżera • fotel • kanapa • leżanka • narożnik • otomana • rekamiera • sofa • szezlong • tapczan • wersalka

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) ottoman
• francuski: (1.1) ottomane ż
• hiszpański: (1.1) otomana ż
• niemiecki: (1.1) Ottomane ż

źródła: